آر2جی بلاگ

CPU یا Central Processing Unit که بعضی اوقات از اون به  Processor یا پردازشگر هم یاد میشه در واقع مغز رایانه ی شماست. وظیفه اش اینه که تمامی کارهای محاسباتی رایانه را انجام دهد و نیز مدت زمان انجام این محاسبات رو به حداقل برسونه.

CPU چیزی نیست که شما بتونید اونو از بیرون کیس رایانتون ببینید، حتی وقتی در کیستون رو هم باز میکنید با زهم برای دیدن CPU  باید تمامی سیم ها رو باز کنید و همچنین فنی (خنک کننده) رو که روی CPU قرار گرفته باز کنید. درست در زیر این فن یک چیپ مربعی کوچک قرار گرفته که همون CPU رایانه ی شماست.

CPU چگونه کار میکند؟

اگه بخواهیم به ساده ترین نحو ممکن عملکرد CPU رو شرح بدیم میشه اونو تو سه مرحله خلاصه کرد :

1- وقتی که شما بر روی یک برنامه اجرایی کلیک میکنید، اطلاعات برنامه از هاردتون (و در بعضی مواقع از RAM ) فراخوانی میشه و به CPU فرستاده میشه.

2- وقتی که CPU اطلاعات رو دریافت میکنه، شروع به انجام محاسبات میکنه و نتیجه رو بدست میاره.

3- وقتی محاسبات CPU به اتمام رسید، CPU نتایج رو به قطعه ی مربوطه میفرسته و به عنوان خروجی برای کاربر به نمایش درمی آید.

به نظر ساده میاد نه؟ تمامی 3 مرحله ی فوق تنها در کسری از ثانیه رخ میده و تاخیر در هر کدام از مراحل باعث کاهش سرعت رایانه میشه.

عواملی که روی کارکرد CPU تاثیر میذاره

بنابراین فقط با افزایش CPU نمیتوان انتظار افزایش سرعت و کارآیی سرعت رایانه رو داشت، برای بدست آوردن ماکزیمم سرعت رایانه باید سرعت رسیدن و باز خوانی اطلاعات (از هارد و RAM) هم زیاد باشه. عواملی که میتونن باعث افزایش CPU بشن عبارتند :

1- سرعت  کلاک یا سرعت ساعت

سرعت ساعت CPU  در واقع مدت زمانیه که طول میکشه که CPU یه دستور رو پردازش کنه.

واحد سرعت CPU هرتزه و معمولا سرعت CPU ها به صورت مگاهرز یا گیگاهرتز بیان میشه. مگاهرتز یعنی اینکه CPU میتونه 1 میلیون دستور رو در ثانیه پردازش کنه و گیگاهرتز یعنی اینکه CPU میتونه 1 میلیارد دستور رو در یک ثانیه پردازش کنه. البته امروزه دیگه همه ی CPU ها قابلیت پردازش میلیاردی دارن و CPU هایی که واحدشون در مبنای مگا بیان میشد کنار رفته اند.

به طور مثال یه CPU با سرعت 3GH شش برابر سریعتر از یه CPU با سرعت 500MH هست.

2- کش

اگه یادتون باشه بالا ذکر کردیم برای اینکه از حداکثر سرعت CPU استفاده بشه باید سرعت رسیدن اطلاعات هم به همون زیادی باشه، ولی سرعت عملکرد CPU بسیار بیشتر از سرعت RAM هست به همین علت مدت زمان زیادی رو CPU باید منتظر بمونه تا اطلاعات از RAM به اون برسه. برای کاهش این مدت انتظار و افزایش سرعت سیستم، حافظه ی کش رو تو CPU جاسازی کردن. وظیفه ی کش اینه که آخرین دستورات و فرمانهای کاربر رو تو خودش ذخیره کنه و از اونجایی که سرعت کش برابر با سرعت CPU هست،اطلاعات فورا به CPU میرسه و نیازی به فراخوانی دوباره اطلاعات از RAM نیست . ولی اگه اطلاعات مورد نیاز برای پردازش در کش موجود نباشه، باید این اطلاعات از RAM فراخوانی بشه، که در این لحظه باز هم CPU بیکار میمونه، و سرعت کاهش پیدا میکنه. برای حل این مشکل باز هم کش اضافه میکنن.

به همین علت با افزایش حجم کش، اطلاعات آماده بیشتر میشه و در نتیجه فراخوانی اطلاعات کمتری از RAM نیازه. پس هرچی کش حافظه ی کش بزرگتر، سرعت هم بیشتر.

3- چند هسته ای

چند سال پیش اگه میخواستین رایانه ی با سرعت بیشتری داشته باشین، میتونستین CPU با سرعت بیشتری بخرین، ولی امروزه دیگه تنها سرعت بیشتر باعث افزایش سرعت رایانه نمیشه. چرا؟ چون محدودیت های وجود داره، که نمیتونه سرعت CPU تا بینهایت زیاد بشه ( یکی از اصلی ترین محدودیت ها گرم شدن بیش از حد CPU ه). برای همین شرکت های سازنده ی CPU چند هسته رو با هم در یک CPU جاسازی میکنن که به معنی اینه که CPU میتونه همزمان دستورات بیشتر و زیادتری رو پردازش کنه، و به جای کارکردن سری با کارکردن به صورت موازی میتونه باعث افزایش سرعت بشه.

منبع : ترجمه ای آزاد از اینجا

امیدوارم استفاده کنید !

پی نوشت: اگر تمایل به نوشتن مطلب در وبلاگ R2GBlog به عنوان نویسنده مهمان دارین، لطفا برید اینجا. +

اینترنت، این پدیده ای که تمام زندگی ما رو در بر گرفته، و شاید کمتر از 10 سال باشه که وارد زندگی ما شده باشه ولی تونسته تمامی کارها و رفتار ما رو تحت تاثیر قرار بده. در زیر با 7 مورد از عجایب این دنیای عجیب آشنا میشیم !

7-اولین دامنه ی ثبت شده دات کام

فکر میکنید چقدر دامنه ی مختلف تو دنیا هست ؟ فکر میکنید 10 سال پیش چقدر بوده ؟ یا 20 سال پیش چندتا بوده ؟ اصلا 20 سال پیش هیچ دامنه ای وجود داشته ؟ مسن ترین دامنه ی دات کام ثبت شده دامنه ی سایت Symbolics.com . شرکت سیمبولیکس دامنشونو در ماه مارس سال 1985 ثبت کردند و مسن ترین و اولین دامنه ی دات کام ثبت شده است !

6-اولین دامنه ی یک سوپر استار

واقعا پیش بینی این نکته در 15 سال پیش که آنیده ی دنیا دست اینترنت خواهد بود کار سختی بوده. David Bowie اولین سوپر استاری بود که دامنه ای رو به اسم خودش ثبت کرد و سایت شخصی ای برای خودش افتتاح کرد.

5-سنگین ترین سایت دنیا

سایت 28Fields ادعا میکنه که سنگین ترین سایت دنیا رو داره ! اگه به صفحه ی اول این سایت برید این سایت ادعا کرده که با یک اینترنت پرسرعت لود شدن این سایت چیزی در حدود 120 روز طول میکشه ! من که  همچین زمانی رو صرف این سایت نمیکنم ، ولی اگه کسی از شما خواست تا آخرش بره به منم بگه این سایت در باره ی چیه !

همچنین  این سایت هم از نظر ارتفاع، بلند ترین سایت اینترنته که چیزی در حدود 18 کیلومتر ارتفاع داره !

4-صفحه ی 404

این صفحه که تقریبا اکثر سایت ها و وبلاگ ها اون رو دارند، یکی از پر بازدید ترین صفحات اینترنته. این ارور هنگامی بروز میکنه که لینک مورد نظرمون در دسترس نباشه و یا پاک شده باشه. اگه دلتون میخواد بدونین که چرا این صفحه 404 نام گرفته این پست رو بخونیدو البته شماره های دیگه ای هم نظیر 403 و 303 و 302 و 301 برای بقیه ارورها وجود داره ولی صفحه ی 404 معروفترینشونه.

3-مرورگر نت اسکیپ

شاید این مورد جزو عجایب خود اینترنت نباشه ولی تونست مسیر رسیدن به اینترنت رو متحول کنه. این مرورگر در سال 94 نوشته شد و به عنوان یک برنامه برای کامپیوتر های خانگی مورد استقبال قرار گرفت. استفاده از مرورگر نت اسکیپ رو به افزایش بود که در سال 95 مایکروسافت با انتشار اینترنت اکسپلورر و همراهی آن با ویندوز این دو شرکت را وارد نبردی جدی کرد. ولی از آنجایی که IE همراه با ویندوز ارائه میشد، جای نت اسکیپ رو گرفت و کم کم باعث ورشکستگی این شرکت شد. هرچند که مدتهاست که دیگه نت اسکیپ منشتر نمیشه ولی راه رو برای مرورگر دوست داشتنی فایرفاکس بازکرد.

2- جوایز وبی

یادمه 6-7 سال پیش که اینترنت هنوز خیلی وارد زندگیمون نشده بود، همیشه از سایتهایی که توی مجله ی کامپیوتر به عنوان برنده ی جایزه وبی معرفی مشیدند بازدید میکردم و از همون موقع هم با این سایت آشنا شده بودم.  جوایز وبی از سال 1996 هر ساله به تعدادی سایتها در زمینه های مختلف تغلق میگیره. و در هر زمینه هم 2 سایت برنده میشه، یکی به انتخاب اعضا آکادمی وبی و یکی هم به انتخاب مردم.

1-Google

اگه بخواهیم حتی یه لیست 1 عضوه هم از عجایب اینترنت درست کنیم، اون یه دونه عضو فقط میتونه گوگل باشه. فقط یه لحظه اینترنت رو بدون گوگل تصور کنید : فاجعه ! گوگل چیزهایی رو به ما داده و کارهایی رو برای ما آسون کرده که حتی ما تصورش هم نمیکردیم. اینترنت بدون گوگل مثل زندگی کردن بدون آب خوردنه !

پی نوشت : این 7 مورد کاملا غیر رسمیه و چندتاییشو خودم انتخاب کردم و چندتاییش رو هم اینجا .

کلا ایرانی ها آدمهای نوستالی هستن. البته این به نظرم به شرایط اون زمانه برمیگرده. اون زمانایی که از اینترنت و ماهواره خبری نبود و تمام اوقات ما را برنامه های تلویزیون اون موقع پر میکرد. خاطراتی برامون ایجاد کردن که فکر نمیکم دیگه هیچ بچه ای بتونه همچین حسی رو تجربه کنه. خاطراتی که هیچ وقت از ذهن و دلمون پاک نمیشن و انگار هر خاطره ای که از اون زمونها داریم با این کارتونها گره خوردن. کارتونها و مجموعه هایی که ما با اونا بزرگ شدیم. اگه شما هم دلتون واسه اون زمانا تنگ شده یه پیشنهاد خوب دارم واستون!

حدود 4 ماه پیش صفحه ای توی فیس بوک شروع به کار کرد به اسم “کارتونهای زمان ما“. از اونجایی که اکثر  استفاده کنندگان اینترنت تو ایران رو افراد 20 ال 30 ساله تشکیل میدن از این صفحه استقبال خوبی شد و تا الان حدود 30000 عضو داره. کار این صفحه هم اینه که هر از چندگاهی کلیپ ها و اپیزودهایی از کارتونهای زمان کودکی مون رو به اشتراک میذاره. از کارتونهای مثل حنا و پرین و جزیره اسرار آمیز گرفته تا کارتونهایی مثل مدرسه ی موشها و خونه ی مادربزرگه. این صفحه به شدت خطرناکه و اگه حس نوستالتون خیلی قوی باشه میتونه ساعت ها از وقتتون رو بگیره و شاید حتی باعث جاری شدن اشکاتون هم بشه !

دیدن تعدادی از این کارتونها و برنامه ها منو به فکر انداخت که برم بازم بعضی هاشو دانلود کنم و ببینم ! اگه شما هم هوس دوران کودکیتون رو کردین اینجا رو از دست ندین.

بعضی چیزها اینقدر دیگه وارد زندگی ما شدن که ما دیگه به عجیب و غریب بودنشون عادت کردیم، در حالی که به این سادگی هم که ما فکر میکنیم نیست. مثلا به کپی و پست کردن فکر کنید، تو زندگی واقعی اصلا امکان اینکه مثلا موبایلتون رو هم تو کیفتون کپی کنید، هم تو جیبتون و هم رو میز کامپیوترتون امکان نداره و حتی شاید خنده دار به نظر بیاد ولی ببینید کپی، پست کردن چقدر واسه ما کاربرد داره در حالی که ما اونو یه عمل ساده میدونیم!

یکی دیگه از چیزهایی که بهش عادت کردیم بدون اینکه بدونیم چرا اینجوریه، ساختار چیده شدنه حروف روی کیبورده. تا حالا فکر کردین که چرا حروف روی دکمه های کیبورد به صورت الفباییشون نیستن و به قولی به صورت QWERTY هستن ؟

این طرز قرار گیری حروف توسط فردی به اسم کریستوفر شولز (Christopher Sholes) ابداع شده. کریستوفر شولز که به عنوان پدر ماشین تحریر شناخته میشه، فردیه که اولین ماشین تایپ مدرن رو اختراع کرد. اولین ماشین تایپ بر اساس حروف الفبا ساخته شده بود و هنگامی که یه دکمه فشرده میشد، توسط یه میله ی آهنی به جوهر آغشته، اثری بر روی کاغذ ایجاد میشد. ولی اگر تایپیست با سرعت زیاد تایپ میکرد بعضی مواقع این میله های آهنی به هم گیر میکردن و باعث از کار افتادن دستگاه تایپ میشد. برای همین شولز برای اینکه بتونه از درگیر شدن این میله ها با هم جلوگیری کنه و در واقع بتونه تاخیری تو کار تایپیست برای پیدا کردن حروف ایجاد کنه، 6 سال وقت گذاشت تا بتونه بهینه ترین حالت چینش حروف رو برای جلوگیری از گیر کردن میله های رابط در سال 1878 پیدا کنه.

سپس همین سیستم QWERTY وارد  کامپیوترهای معمولی شد، چون احتمالا هزینه ی آموزش مجدد تایپیست ها زیاد میشد و مردم عادی نیز به این چینش عادت کرده بودن.

البته QWERTY تنها سیستم موجود برای چینش کیبورد نیست. سیستم های دیگه ای نظیر Dvorak و Colemak هم وجود داره.

سیستم Dvorak در سال 1936 توسط فردی به همین اسم طراحی شد. هدف وی از طراحی افزایش سرعت تایپ با نزدیک هم آوردن حروفی بود که بیشترین کاربرد را توی زبان انگلیسی داشتن. به طوری که حدود 70 درصد متن تایپی توسط ردیف وسطی انجام میشه در نتیجه اتگشتان مسافت کمتری رو طی میکنن و این باعث افزایش سرعت تایپ میشه. اگه علاقه دارید که این سیستم تایپ رو امتحان کنید میتونید با رفتن به قسمت تنظیمات زبان و Layout، چینش Dvorak رو اضافه کنید و همچنین از این آموزش برای حرفه ای شدن استفاده کنید !

سیستم Colemak هم با مبنا قرار دادن سیستم QWERTY و تعویض تعدادی از حروف سعی در کارآمد تر کردن تایپ با افزایش حروف اصلی در خط وسط داشت. نحوه ی چینش این سیستم رو میتونید در اینجا ببینید.

ضمنا میدونستین بزرگترین کلمه ای که میشه تنها با استفاده از حروف یک ردیف کیبورد نوشت کلمه Type Writer یا همون ماشین تحریره !

اگه دنبال یه مستند جالب و جذاب  میگردید. بهترین پیشنهادی که میتونم بهتون بکنم، مستند استثنایی “مکاشفه : جنگ جهانی دوم“ه. این مستند ساخته ی نشنال جئوگرافیک و  شامل 6 قسمته و نکته جالب در باره این مستند اینه که تمامی فیلم ها و سکانس های به کار رفته تو ساخت مستند واقعی هستن  و هیچ صحنه ای باز سازی شده نیست و تمامی این فیلم ها توسط مردم عادی، سربازان، نیرو های مقاومت محلی و … گرفته شده. این مستند کاملا رنگیه و فیلم های سیاه و سفید رو هم تبدیل به رنگی کردن به جز صحنه ی هلوکاست که همونطور سیاه و سفید باقی مونده.

به جرات میتونم بگم یکی از بهترین مستندهایی بوده که تو این چند سال دیدم. صحنه های هجوم، کشتن زنان و بچه ها، سخنرانی معروف چرچیل، قرائت اعلامیه های اعلان جنگ توسط سران جنگ، اوا براون و هیتلر و … به همراه آهنگ فوق العاده کنجی کاوای به نظر من این مستند رو به یکی از به یاد موندنی ترین فیلم هایی که دیدین تبدیل میکنه.

تنها مشکلی که داره اینکه این مستند زیرنویس انگلیسی نداره، و اگر انگلیسیتون خوب نباشه شاید یه کم از لذت این مستند واستون کاسته بشه ولی بارهم میشه از صحنه هاش لذت برد.

تعدادی از صحنه های این مستند و میتونید اینجا ببینید و اگر اینترنت پرسرعت دارید میتونید این مستند رو از اینجا دانلود کنید.